উৎস নিৰ্বাচনৰ বাবে কঠোৰ সম্পাদকীয় নিৰ্দেশনাৰ অধীনত আমি কেৱল শৈক্ষিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান, সুনামধন্য সংবাদ মাধ্যম, আৰু য'ত উপলব্ধ, সমনীয়াৰ দ্বাৰা পৰ্যালোচিত চিকিৎসা অধ্যয়নৰ সৈতে সংযোগ কৰোঁ। অনুগ্ৰহ কৰি মন কৰক যে বন্ধনীত থকা সংখ্যাবোৰ (১, ২ আদি) এই অধ্যয়নসমূহৰ ক্লিক কৰিব পৰা লিংক।
আমাৰ প্ৰবন্ধসমূহত দিয়া তথ্যসমূহ কোনো যোগ্য স্বাস্থ্যসেৱা পেছাদাৰীৰ সৈতে ব্যক্তিগত যোগাযোগৰ ঠাইত লোৱাৰ উদ্দেশ্য নহয় আৰু চিকিৎসা পৰামৰ্শ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্য নহয়।
এই লেখাটো বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা হৈছে, বিশেষজ্ঞসকলে লিখা আৰু আমাৰ প্ৰশিক্ষিত সম্পাদকীয় দলৰ দ্বাৰা পৰ্যালোচনা কৰা হৈছে। অনুগ্ৰহ কৰি মন কৰক যে বন্ধনীত থকা সংখ্যাবোৰে (১, ২ আদি) সমনীয়াৰ দ্বাৰা পৰ্যালোচিত চিকিৎসা অধ্যয়নৰ ক্লিকযোগ্য লিংকসমূহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
আমাৰ দলটোত পঞ্জীয়নভুক্ত খাদ্য বিশেষজ্ঞ আৰু পুষ্টিবিদ, প্ৰমাণিত স্বাস্থ্য শিক্ষাবিদ, লগতে প্ৰমাণিত শক্তি আৰু কণ্ডিচনিং বিশেষজ্ঞ, ব্যক্তিগত প্ৰশিক্ষক আৰু সংশোধনী ব্যায়াম বিশেষজ্ঞও আছে। আমাৰ দলৰ লক্ষ্য কেৱল পুংখানুপুংখ গৱেষণাই নহয়, বস্তুনিষ্ঠতা আৰু নিৰপেক্ষতাও।
আমাৰ প্ৰবন্ধসমূহত দিয়া তথ্যসমূহ কোনো যোগ্য স্বাস্থ্যসেৱা পেছাদাৰীৰ সৈতে ব্যক্তিগত যোগাযোগৰ ঠাইত লোৱাৰ উদ্দেশ্য নহয় আৰু চিকিৎসা পৰামৰ্শ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্য নহয়।
আজিৰ দিনত ঔষধ আৰু পৰিপূৰকত আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহৃত যোগকৰণৰ ভিতৰত এটা হ’ল মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট। আচলতে আজি বজাৰত এনেকুৱা পৰিপূৰক বিচাৰিবলৈ আপুনি কঠিন হ’ব য’ত ইয়াক নাথাকে—আমি মেগনেছিয়ামৰ পৰিপূৰক, পাচন এনজাইম বা আপোনাৰ পছন্দৰ আন পৰিপূৰকৰ কথা কওঁ—যদিও আপুনি হয়তো ইয়াৰ নামটো পোনপটীয়াকৈ দেখা নাপাব।
প্ৰায়ে আন নাম যেনে “শাক-পাচলি ষ্টেয়াৰেট” বা ডেৰাইভেটিভ যেনে “ষ্টিয়াৰিক এচিড” বুলি কোৱা হয়, ইয়াক প্ৰায় সকলোতে পোৱা যায়। সৰ্বব্যাপী হোৱাৰ উপৰিও মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট পৰিপূৰক জগতৰ অন্যতম বিতৰ্কিত উপাদান।
কিছুমান দিশত এইটো ভিটামিন বি ১৭ সম্পৰ্কীয় বিতৰ্কৰ সৈতে মিল আছে: ই বিষ নেকি নে কেন্সাৰৰ নিৰাময়। জনসাধাৰণৰ দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে প্ৰাকৃতিক স্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞ, পৰিপূৰক কোম্পানী গৱেষক, আৰু চিকিৎসা ব্যৱহাৰকাৰীসকলে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত মতামতক সমৰ্থন কৰিবলৈ বিৰোধী প্ৰমাণ দাঙি ধৰে, আৰু তথ্যসমূহ লাভ কৰাটো অত্যন্ত কঠিন।
এনে বিতৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰাগমেটিক পন্থা গ্ৰহণ কৰা আৰু চৰম মতামতৰ পক্ষ লোৱাৰ পৰা সাৱধান হোৱাটোৱেই উত্তম।
মূল কথাটো হ’ল: বেছিভাগ ফিলাৰ আৰু বাল্কিং এজেণ্টৰ দৰেই মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটও অধিক মাত্ৰাত অস্বাস্থ্যকৰ, কিন্তু ইয়াক খোৱাটো কিছুমানে কোৱাৰ দৰে ক্ষতিকাৰক নহয় কাৰণ ই সাধাৰণতে অতি কম মাত্ৰাতহে উপলব্ধ।
মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট হৈছে ষ্টেয়াৰিক এচিডৰ মেগনেছিয়াম লৱণ। মূলতঃ ই দুবিধ ষ্টেয়াৰিক এচিড আৰু মেগনেছিয়াম থকা যৌগ।
ষ্টিয়াৰিক এচিড হৈছে পশু আৰু শাক-পাচলিৰ চৰ্বি আৰু তেলকে ধৰি বহু খাদ্যত পোৱা সংপৃক্ত ফেটি এচিড। ক’ক’ আৰু ফ্লেক্সচিড এনে খাদ্যৰ উদাহৰণ য’ত অধিক পৰিমাণৰ ষ্টেয়াৰিক এচিড থাকে।
মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট পুনৰ শৰীৰত ইয়াৰ গঠনকাৰী অংশলৈ ভাঙি যোৱাৰ পিছত ইয়াৰ চৰ্বিৰ পৰিমাণ ষ্টেয়াৰিক এচিডৰ সৈতে প্ৰায় একে হয়। মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট পাউদাৰ সাধাৰণতে খাদ্য পৰিপূৰক, খাদ্যৰ উৎস আৰু প্ৰসাধন সামগ্ৰীত যোগকৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
টেবলেট নিৰ্মাণত মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহাৰ কৰা উপাদান কাৰণ ই এক ফলপ্ৰসূ লুব্ৰিকেণ্ট। ইয়াৰ উপৰিও কেপচুল, পাউদাৰ, আৰু বহুতো খাদ্যত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, য’ত বহুতো মিঠাই, গামি, বনৌষধি, মছলা, বেকিং উপাদান আদিও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
“ফ্ল’ এজেণ্ট” হিচাপে জনাজাত ই যান্ত্ৰিক সঁজুলিত উপাদানসমূহ লাগি থকাত বাধা দি উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া ক্ষিপ্ৰ কৰাত সহায় কৰে। প্ৰায় যিকোনো ঔষধ বা পৰিপূৰক মিশ্ৰণক মাত্ৰ অলপ পৰিমাণে ঢাকি ৰখা গুড়িৰ মিশ্ৰণ।
ইয়াক ইমালচাইফাৰ, আঠাযুক্ত, ঘনকৰণকাৰী, এন্টি-কেকিং এজেণ্ট, লুব্ৰিকেণ্ট, ৰিলিজ এজেণ্ট আৰু ডিফ’মাৰ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
ই কেৱল ইয়াক উৎপাদন কৰা মেচিনসমূহত মসৃণ পৰিবহণৰ সুবিধা প্ৰদান কৰি উৎপাদনৰ উদ্দেশ্যে উপযোগী হোৱাই নহয়, ইয়াৰ দ্বাৰা টেবলেটসমূহ গিলিবলৈ আৰু গেষ্ট্ৰাইটিছ নলীৰ মাজেৰে গতি কৰাটোও সহজ হৈ পৰে। মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটও এটা সাধাৰণ সহায়ক, অৰ্থাৎ ই বিভিন্ন ঔষধৰ সক্ৰিয় উপাদানৰ চিকিৎসা প্ৰভাৱ বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে আৰু ঔষধৰ শোষণ আৰু দ্ৰৱণত সহায় কৰে।
কিছুমানে মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ দৰে সহায়ক পদাৰ্থ অবিহনে ঔষধ বা পৰিপূৰক উৎপাদন কৰিব পৰা বুলি দাবী কৰে, যাৰ ফলত এই প্ৰশ্ন উত্থাপন হয় যে অধিক প্ৰাকৃতিক বিকল্প উপলব্ধ হ’লে ইয়াক কিয় ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিন্তু সেয়া নহ’বও পাৰে।
কিছুমান সামগ্ৰী এতিয়া মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ বিকল্পৰ সৈতে এস্কৰবাইল পালমিটেটৰ দৰে প্ৰাকৃতিক সহায়ক পদাৰ্থ ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়, কিন্তু আমি এই কামটো য’ত যুক্তিযুক্ত তাতেই কৰো আৰু আমি বিজ্ঞান ভুলকৈ পোৱাৰ বাবে নহয়। কিন্তু এই বিকল্পবোৰ সদায় ফলপ্ৰসূ নহয় কাৰণ ইয়াৰ ভৌতিক ধৰ্ম বেলেগ বেলেগ।
মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ সলনি ব্যৱহাৰ সম্ভৱ নে আনকি প্ৰয়োজনীয়ও সেয়া বৰ্তমান স্পষ্ট নহয়।
খাদ্য পৰিপূৰক আৰু খাদ্যৰ উৎসত পোৱা পৰিমাণত মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট সেৱন কৰিলে সম্ভৱতঃ নিৰাপদ। আচলতে আপুনি উপলব্ধি কৰক বা নকৰক, আপুনি হয়তো প্ৰতিদিনে মাল্টিভিটামিন, নাৰিকল তেল, কণী আৰু মাছৰ পৰিপূৰক হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।
অন্যান্য চিলেটেড খনিজ পদাৰ্থৰ দৰে (মেগনেছিয়াম এস্কৰবেট, মেগনেছিয়াম চাইট্ৰেট আদি), [ইয়াৰ] কোনো অন্তৰ্নিহিত নেতিবাচক প্ৰভাৱ নাই কাৰণ ই খনিজ আৰু খাদ্য এচিড (মেগনেছিয়াম লৱণেৰে নিষ্ক্ৰিয় কৰা শাক-পাচলি ষ্টেয়াৰিক এচিড)ৰে গঠিত। সুস্থিৰ নিৰপেক্ষ যৌগৰে গঠিত। .
আনহাতে, নেশ্যনেল ইনষ্টিটিউট অৱ হেল্থ (এন আই এইচ)-এ মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ ওপৰত প্ৰকাশ কৰা প্ৰতিবেদনত সকীয়াই দিছে যে অতিৰিক্ত মেগনেছিয়ামে স্নায়ুপেশীৰ সংক্ৰমণত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে আৰু ইয়াৰ ফলত দুৰ্বলতা আৰু প্ৰতিফলন হ্ৰাস পাব পাৰে। যদিও এইটো অতি বিৰল, নেশ্যনেল ইনষ্টিটিউট অৱ হেল্থ (এন আই এইচ)-এ ৰিপ’ৰ্ট কৰিছে যে-
প্ৰতি বছৰে হাজাৰ হাজাৰ সংক্ৰমণৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিয়ে যদিও গুৰুতৰ প্ৰকাশ বিৰল। গুৰুতৰ বিষক্ৰিয়া বেছিভাগ সময়তে বহু ঘণ্টা ধৰি শিৰাত ইনফিউজনৰ পিছত (সাধাৰণতে প্ৰিক্লেম্পচিয়াত) দেখা দিয়ে আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া অতিমাত্ৰাৰ পিছত বিশেষকৈ বৃক্ক বিকল হোৱাৰ পৰিৱেশত হ’ব পাৰে। তীব্ৰভাৱে গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত গুৰুতৰ বিষক্ৰিয়াৰ কথা কোৱা হৈছে যদিও ই অতি বিৰল।
অৱশ্যে এই প্ৰতিবেদনে সকলোকে আশ্বস্ত কৰা নাছিল। গুগলত এবাৰ চকু ফুৰালেই গম পোৱা যাব যে মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট বহুতো পাৰ্শ্বক্ৰিয়াৰ সৈতে জড়িত, যেনে:
যিহেতু ই হাইড্ৰ’ফিলিক (“পানী ভাল পায়”) সেয়েহে মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটে গেষ্ট্ৰাইটিছ নলীত ঔষধ আৰু পৰিপূৰকসমূহৰ দ্ৰৱণৰ হাৰ লেহেমীয়া কৰিব পাৰে বুলি বাতৰি পোৱা গৈছে। মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ সুৰক্ষামূলক গুণে শৰীৰৰ ৰাসায়নিক পদাৰ্থ আৰু পুষ্টিকৰ পদাৰ্থ শোষণ কৰাৰ ক্ষমতাত প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰভাৱ পেলায়, যাৰ ফলত তাত্ত্বিকভাৱে শৰীৰে ইয়াক সঠিকভাৱে ভাঙিব নোৱাৰিলে ঔষধ বা পৰিপূৰকটো অসাৰ হৈ পৰে।
আনহাতে, মেৰিলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ে কৰা এক অধ্যয়নত কোৱা হৈছে যে মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটে হৃদস্পন্দন আৰু ব্ৰংকোস্পাজম নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ঔষধ প্ৰপ্ৰেন’লল হাইড্ৰ’ক্লৰাইডৰ দ্বাৰা নিৰ্গত ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ পৰিমাণত কোনো প্ৰভাৱ পেলোৱা নাই, গতিকে এইখিনিতে জুৰী এতিয়াও বাহিৰত। .
আচলতে প্ৰস্তুতকাৰীসকলে কেপচুলৰ স্থায়িত্ব বৃদ্ধি কৰিবলৈ মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট ব্যৱহাৰ কৰে আৰু ঔষধৰ ভিতৰৰ বস্তুবোৰ অন্ত্ৰত নপৰালৈকে ভাঙি যোৱাত বিলম্ব কৰি সঠিকভাৱে শোষণ কৰাত সহায় কৰে।
ৰোগ সৃষ্টিকাৰী জীৱাণুক আক্ৰমণ কৰা শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ এটা মূল উপাদান টি কোষ মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ দ্বাৰা প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰভাৱিত নহয়, বৰঞ্চ সাধাৰণ সহায়ক পদাৰ্থৰ মূল উপাদান ষ্টেয়াৰিক এচিডৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়।
১৯৯০ চনত ইয়াৰ বিষয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইমিউন’লজী আলোচনীত বৰ্ণনা কৰা হৈছিল, য’ত এই ল্যাণ্ডমাৰ্ক অধ্যয়নে দেখুৱাইছিল যে কেৱল ষ্টেয়াৰিক এচিডৰ উপস্থিতিত টি-নিৰ্ভৰশীল প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ সঁহাৰি কেনেকৈ দমন কৰা হয়।
সাধাৰণ সহায়ক পদাৰ্থৰ মূল্যায়ন কৰা জাপানীজ অধ্যয়নত শাক-পাচলিৰ মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট ফৰ্মেলডিহাইড গঠনৰ প্ৰৱৰ্তক বুলি ধৰা পৰিছিল। কিন্তু এইটো দেখাত যিমান ভয়ংকৰ নহ’বও পাৰে, কিয়নো প্ৰমাণৰ পৰা দেখা গৈছে যে আপেল, কল, কচু, বন্ধাকবি, গো-মাংস আনকি কফিকে ধৰি বহুতো সতেজ ফল-মূল, শাক-পাচলি আৰু পশুজাতীয় সামগ্ৰীত ফৰ্মেলডিহাইড প্ৰাকৃতিকভাৱে পোৱা যায়।
আপোনাৰ মনটোক নিশ্চিন্ত কৰিবলৈ মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটে পৰীক্ষা কৰা সকলো ফিলাৰৰ ভিতৰত সৰ্বনিম্ন পৰিমাণৰ ফৰ্মেলডিহাইড উৎপন্ন কৰে: প্ৰতি গ্ৰাম মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটত ০.৩ নেন’গ্ৰাম। তুলনামূলকভাৱে শুকান শ্বিটাকে ভেঁকুৰ খালে প্ৰতি কিলোগ্ৰাম খোৱাত ৪০৬ মিলিগ্ৰামতকৈ অধিক ফৰ্মেলডিহাইড উৎপন্ন হয়।
২০১১ চনত বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই এটা প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছিল য’ত বৰ্ণনা কৰা হৈছিল যে কেনেকৈ মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ কেইবাটাও গোট বিচফেনল এ, কেলচিয়াম হাইড্ৰ’ক্সাইড, ডাইবেনজ’ইলমিথেন, ইৰগানক্স ১০১০ আৰু জিঅ’লাইট (ছডিয়াম এলুমিনিয়াম চিলিকেট)কে ধৰি সম্ভাৱ্য ক্ষতিকাৰক ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰে দূষিত হৈছিল।
যিহেতু এইটো এটা বিচ্ছিন্ন কাণ্ড, গতিকে আমি অকালতে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হ’ব নোৱাৰো যে মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট যুক্ত পৰিপূৰক আৰু প্ৰেছক্ৰিপচন ঔষধ গ্ৰহণ কৰা লোকসকলে বিষাক্ত দূষণৰ পৰা সাৱধান হ’ব লাগে।
কিছুমান লোকে মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটযুক্ত সামগ্ৰী বা পৰিপূৰক গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত এলাৰ্জিৰ লক্ষণ দেখা দিব পাৰে, যাৰ ফলত ডায়েৰিয়া আৰু অন্ত্ৰৰ ক্ৰেম্প হ’ব পাৰে। যদি আপুনি পৰিপূৰক খাদ্যৰ প্ৰতি বিৰূপ প্ৰতিক্ৰিয়া কৰে তেন্তে উপাদানৰ লেবেল ভালদৰে পঢ়ি জনপ্ৰিয় পৰিপূৰকৰে নিৰ্মিত নোহোৱা সামগ্ৰী বিচাৰিবলৈ অলপ গৱেষণা কৰিব লাগে।
নেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ বায়’টেকন’লজীয়ে পৰামৰ্শ দিয়ে যে প্ৰতি কিলোগ্ৰাম শৰীৰৰ ওজনত ২৫০০ মিলিগ্ৰাম মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ মাত্ৰা নিৰাপদ বুলি গণ্য কৰা হয়। প্ৰায় ১৫০ পাউণ্ড ওজনৰ এজন প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবে ই প্ৰতিদিনে ১ লাখ ৭০ হাজাৰ মিলিগ্ৰামৰ সমতুল্য।
মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ সম্ভাৱ্য ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ বিষয়ে বিবেচনা কৰাৰ সময়ত “মাত্ৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা” বিবেচনা কৰাটো উপযোগী। অৰ্থাৎ গুৰুতৰ ৰোগৰ বাবে শিৰাত অতিমাত্ৰা সেৱনৰ বাহিৰেও মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ ক্ষতি কেৱল পৰীক্ষাগাৰৰ অধ্যয়নতহে দেখা গৈছে য’ত এন্দুৰক ইমান অতিমাত্ৰা সেৱন কৰা হৈছিল যে পৃথিৱীৰ কোনো মানুহেই ইমানখিনি খাব পৰা নাছিল।
১৯৮০ চনত টক্সিক’লজী আলোচনীয়ে এক অধ্যয়নৰ ফলাফল প্ৰকাশ কৰিছিল য’ত ৪০টা এন্দুৰক তিনিমাহৰ বাবে ০%, ৫%, ১০% বা ২০% মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট যুক্ত অৰ্ধকৃত্ৰিম খাদ্য খুৱাইছিল। ইয়াত তেওঁ কি পাইছিল:
মন কৰিবলগীয়া যে টেবলেটত সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা ষ্টেয়াৰিক এচিড আৰু মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটৰ পৰিমাণ তুলনামূলকভাৱে কম। ষ্টেয়াৰিক এচিডে সাধাৰণতে টেবলেটৰ ওজনৰ হিচাপত ০.৫–১০%, আনহাতে মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটে সাধাৰণতে টেবলেটৰ ওজনৰ হিচাপত ০.২৫–১.৫% গঠন কৰে। এইদৰে ৫০০ মিলিগ্ৰাম টেবলেটত প্ৰায় ২৫ মিলিগ্ৰাম ষ্টেয়াৰিক এচিড আৰু প্ৰায় ৫ মিলিগ্ৰাম মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেট থাকিব পাৰে।
যিকোনো বস্তুৰ অত্যধিক পৰিমাণে ক্ষতিকাৰক হ’ব পাৰে আৰু অত্যধিক পানী খোৱাৰ ফলত মানুহৰ মৃত্যু হ’ব পাৰে নহয়নে? এইটো মনত ৰখাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ মেগনেছিয়াম ষ্টেয়াৰেটে কাৰোবাৰ ক্ষতি কৰিবলৈ হ’লে তেওঁলোকে প্ৰতিদিনে হাজাৰ হাজাৰ কেপচুল/টেবলেট খাব লাগিব।